مقدمه

پروتکل کنترل پیام‌های اینترنتی (آی‌سی‌ام‌پی) یکی از پروتکل‌های اصلی بسته پروتکل‌های اینترنت می‌باشد. مورد اصلی استفاده از آن در سیستم عاملهای کامپیوترهای متصل به شبکه، برای ارسال پیام‌های خطا، برای مثال، سرویس مورد درخواست در دسترس نمی‌باشد و یا اینکه میزبان یا روتر غیرفعال، است. از آی‌سی‌ام‌پی می‌توان برای رله کردن دستورها نیز استفاده کرد.

آی‌سی‌ام‌پی متکی بر آی‌پی برای انجام کارهای خود است، و خودبخشی جدایی ناپذیر از آی‌پی می‌باشد. این سیستم با سیستم‌های حمل و نقل داده مثل تی‌سی‌پی یا یودی‌پی متفاوت است و برای ارسال و دریافت داده استفاده نمی‌شود. این پروتکل به طور معمول در نرم‌افزارهای کاربردی شبکه استفاده نمی‌شود، مگر در چند استثنا مانند پینگ یا تریس‌روت.

آی‌سی‌ام‌پی برای پروتکل اینترنت نسخه ۴ (IPv4) به عنوان ICMPv4 نیز شناخته می‌شود. پروتکل اینترنت نسخه ۶ نیز از سیستم نامگذاری مشابه استفاده می‌کند: ICMPv6.